Dagje erop uit

We zijn vorige week een dagje uit geweest naar De Keukenhof. Wij van het prettig thuis team en een aantal cliënten (dat zijn dus ouderen die met een indicatie prettig thuis kunnen blijven wonen).
Toen we het en tijd geleden voorstelden reageerden al onze cliënten enthousiast.
‘Heerlijk om zo even de dagelijkse sleur te doorbreken.’

Natuurlijk koste het wel wat voorbereidingen.
Het vervoer bijvoorbeeld…een collega van ons heeft een bus van het Rode Kruis geregeld. En haar man had een dagje vrij genomen om de bus te rijden. Hij is EHBO’er, altijd handig. Binnenkort zie je hier een filmje en foto’s van onze Keukenhofdag.

Ellen Zweiphennig (zorgassistente)

Open brief

Op de linkedinpagina ‘Innovatie in de ouderenzorg’ praten we over nieuwe manieren om de zorg voor ouderen (nog) beter te maken. Over anders bouwen voor dementerenden (architectuur), domotica en robotica. We voeren gesprekken waarin het omgaan met zieke of oude mensen vanuit de menselijke, de emotionele kant wordt belicht. En vanuit de politiek, de economie. We proberen steeds opnieuw in de huid van de cliënt, de klant, de oudere te kruipen. Want pas dan, stellen we de hem of haar ook echt centraal. Daar helpen ‘open brieven’ zoals deze, bij. Lees en oordeel zelf.

Brief van een moeder
Als ik straks oud ben en met mijn eten knoei, en ik niet meer in staat ben me zelf aan te kleden, heb geduld met me, denk aan de tijd die ik nodig had om het jou te leren. Als ik onder het praten steeds in herhaling val onderbreek me niet, maar luister naar me. Toen jij klein was moest ik je iedere avond hetzelfde verhaaltje voorlezen tot dat je in slaap viel. Als ik me niet meer wassen wil, straf me niet en beschaam me niet, denk eraan hoe vaak ik je moest overreden en met vele smoesjes moest komen zodat je toch in bad ging. Als ik met de nieuwe techniek niet meer klaarkom, geef me voldoende tijd om het te leren en kijk me niet met een ironisch lachje aan. Ik had al mijn geduld nodig om jou het ABC te leren. Als ik plotseling dingen ga vergeten en midden in een gesprek de draad kwijt raak, geef me dan tijd om me te herinneren waar ik het over had en als dat niet lukt, wordt niet boos. Want het belangrijkste is niet dat wat ik zeg, maar dat ik je nabijheid nodig heb en dat je naar me luistert. Als mijn oude benen het tempo niet meer bijhouden, behandel me niet als last maar ondersteun me met je sterke handen, zoals ik deed toen jij je eerste stapjes zette. Mocht ik ooit zeggen dat ik wil sterven, word niet boos. Ooit zul je begrijpen waarom ik het wil. Op mijn leeftijd, leef je niet zozeer, maar overleef je. Ooit zal het je duidelijk zijn dat, zelfs al maakte ik vele fouten, ik alleen maar het beste voor je wou en geprobeerd heb om de weg voor je te vereffenen. Geef me een beetje van je tijd, een beetje geduld, een schouder waar ik mijn hoofd op kan leggen zoals jij het vroeger bij mij deed. In ruil daarvoor geef ik je mijn lach en mijn oneindelijke liefde die ik altijd voor je gevoeld heb. Lief kind, ik hou van je. Je moeder.

Prettig Thuis maakt er gewoon tijd voor

Open Dag

Morgen tijdens de Open Dag voor de Zorg zijn we er natuurlijk ook bij.
We hebben een presentatie waar Dora (van het filmpje dus) bij is.
Marjo is er ook en nog enkele andere Prettig Thuis collega’s.
Verder zijn er vanzelfsprekend veel collega’s die in de locaties werken en Thuiszorgteams.
Zij meten de bloeddruk en prikken suiker bij mensen die dat willen. Zo heb je gelijk een mooie gezondheidscheck.
We zijn benieuwd hoeveel belangstellenden er komen want we willen graag vertellen over Prettig Thuis.

Moeder knapt zienderogen op

De cliëntcoach is geweest. Ze kwam bij mij en mijn moeder in Heemstede. Mijn moeder vond haar gelijk een lieverd, zoals ze zei. Ze was dan ook heel aardig en besprak alles met mijn moeder. Vroeg hoe moeder zich voelde, zowel lichamelijk als emotioneel en mijn moeder vertelde eerlijk dat ze soms heel eenzaam was. Ze begon zelf over haar benen en die rottige steunkousen die ze niet aan kreeg. ‘Maar het moet eigenlijk wel, want als ze ik aan doe, heb ik veel minder pijn.’
Ook vertelde ze dat ze bijna nooit meer onder de douche ging, bang om uit te glijden en dan maar daar in die koude badkamer te liggen.’Ik ben al eens gevallen en heb toen twee en een half uur achter de voordeur gelegen. De postbode hoorde mij roepen en heeft me uiteindelijk geholpen.’
Ik schrok er van want hoorde dit voor het eerst. De cliëntcoach van Prettig Thuis zag me schrikken en stelde voor dat zij en haar collega’s voortaan moeder zouden helpen. Er werd een indicatie aangevraagd. En toen die er was, na een paar weken, traden de Prettig Thuis dames aan.
Mijn moeder knapt zienderogen op. Ze is weer vrolijk. Zij gaat nu iedere dag onder de douche en belt mij nu dagelijks. Ze vertelt dan wat ze die dag gedaan heeft. Laatst was een van de helpenden met haar naar Bloemendaal geweest. Hadden ze daar koffie gedronken en boodschappen gedaan. ‘Eeuwen geleden dat ik eruit ben geweest, en zo gezellig’ vertelde moeder, ‘en die dames zijn zo vriendelijk en professioneel.’

Zorgen om mijn moeder

Mijn moeder woont op de grens Haarlem – Heemstede. Ze is 87 jaar, mankeert wel eens wat maar ze woont nog gewoon in haar eigen huis. Heerlijk huis is het, met een tuin waarin een grote appelboom staat. Zo mooi als die in het voorjaar bloeit. Mijn moeder geniet daarvan, en ik ook. Ik woon en werk in Amsterdam. Dat is niet ver weg maar zelf ben ik ook al in de vijftig dus ’s avonds best wel moe. Ik probeer altijd wel een keer in de week naar moeder toe te gaan en bel haar dagelijks. Toch merk ik aan haar, dat dat niet voldoende is. Ze is steeds vaker een beetje verdrietig als ik bij haar ben. ‘Kind, het is zo stil om me heen, de hele dag ‘ zegt ze. ‘Ik kom bijna nergens meer, ben bang om te vallen en anders, ja laat ik nu maar eerlijk zijn, dan ben ik na tien minuten lopen al doodmoe.’ Haar benen doen het niet meer zo goed. Dat komt doordat de bloeddoorstroming onvoldoende is. Mijn moeder slikt bloedverdunners en heeft steunkousen maar vergeet vaak de pilletjes te slikken. En de steunkousen doet ze bijna nooit aan omdat het zo’n gedoe is.
Ik maak me zorgen om mijn moeder, dat arme mens daar zo alleen.
Laatst vroeg een vriendin waarom ik de thuiszorg niet inschakelde. ‘Nou, ze is niet echt ziek’, antwoordde ik. ‘Ze zou alleen iemand moeten hebben die haar er aan herinnert dat ze haar pillen moet nemen en haar de steunkousen aan trekt. En dan nog iemand die eens koffie bij haar drinkt, een praatje maakt of met haar naar de stad gaat ofzo.’
Mijn vriendin keek me aan en riep ‘Maar daar is toch ook thuiszorg voor.’ Heb je nog nooit gehoord van Prettig Thuis dan, dat speciale project van Zorgbalans?’ Ze liep naar haar PC. Daar liet ze me deze website zien en ik was gelijk om. We maakten direct een afspraak met de cliëntcoach van Prettig Thuis.

Maria Venrooij

Naar de pedicure

Ik werk bij Prettig Thuis en ga af en toe met mevrouw Beverwijk naar de pedicure. Laatst toen mevrouw in de auto zat en ik weg wilde rijden sloeg de motor af. Ik had de auto net nieuw en moest nog even wennen aan de koppeling. Tot drie keer aan toe sloeg de motor af. Mevrouw en ik moesten erg lachen want iedere keer als we aanstalten maakten om weg te rijden stond de pedicure voor het raam te zwaaien…

Dora Blanken
Zorgmedewerker

TV reparatie

>Vandaag was ik bij een cliënt, wie we elke dag helpen haar steunkousen aan te trekken. Zij vertelde dat haar TV stuk was. Ze kon hem niet meer op een ander net zetten. Ik zei:’Zal ik er even naar kijken?’ en heb toen de batterij van de afstand bediening verwisseld.
Mevrouw:’Kan je dat ook al? Wat zijn jullie toch handig!” Ze was erg tevreden nu ze weer TV kan kijken.

Adrie Leijen
Clientcoach Prettig Thuis

Verdriet

Bij Prettig Thuis is dit ook een onderdeel van ons werk; compassie hebben met je cliënt.
Mevrouw S. heeft 2 maanden geleden haar zus met wie zij haar hele leven heeft samengewoond, verloren.
Dit heeft een behoorlijke impact op mevrouw. Regelmatig heeft zij een huil moment.
Dan doet een gesprek met een kopje koffie en/of een arm om haar heen, heel veel voor deze mevrouw.

Carin van der Linden
Cliënttcoach Prettig Thuis

Slimme tekkel

Bij een van onze cliënten laten wij ook de hond uit. Althans dat denken wij.
Maar in wezen laat de hond ons uit!
Het is namelijk een tekkel met een ontzettend sterke wil en aangezien onze zorg groots is, lopen we gewillig achter de tekkel aan.

Ellen Zweiphennig
zorgassistente

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 197 other followers